سرزمين نو

وائل جسار - جرح الماضي 2011 ""بدون اعلانات''''

2012-02-02T10:07:00.000Z

کودکی ام کجاست ؟

2012-02-02T00:05:00.000Z

کافه ی کنار اسکله ی شرقی

2012-01-28T09:37:00.001Z

از گوشه ی چشم های آبی سیرش حس کردم که باید امروز حتمن بیشتر از روزهای دیگر دوستش داشته باشم . دست خودم نبود ، باور کنید ! همین که از خواب بیدار شدیم ، به رگه های رنگ چشم هایش ، نگاه کردم . باران مثل همیشه می بارید . کاسه ی فیروزه ای رنگ کنار پنجره ، لبریز از آب آسمان شده بود .پوست گونه اش را بوسیدم . انگشت اشاره ام را داخل کاسه کردم و به نرمی صورتش را خیس کردم . بخار از روی گونه ی چپش بلند شد . در دور دست های صدای مرغان دریایی می آمد . گربه ی خانم میشیگان صدای ضبط داخل اتاق پذیرایی را بلند کرده بود . شیوه ی نوشین نامجو گوش هایم را نوازش کرد . مارگریتا را بغل کردم تا حس نکنم که دلم برای خودم تنگ شده است . از پشت بغلش کردم و سرم را لای موهای نرم و پرپشتش پنهان کردم . بوی خوش مو و عطر تن اش حالم را خوش کرد . هوس پیچیده شدن در ملافه ها را داشتم . دلم می خواست سقف خانه باز می شد و چکه های آب باران به رویمان ریخته می شدند . دلم خیلی چیزها را می خواست ولی افسوس در این روزها همه شکاف های درونم به راحتی پر نمی شود . پس به بغل کردن مارگریتا بسنده کردم . گوستاو در حال دوش گرفتن بود . بخار حمام تا سمت ما می آمد . دریچه های خانه بسته بود . مارگریتا با مداد جادویی اش همه شان را به کفایت باز کرد . بوی نم هوا و باد جزیره ، خانه را پر کرد . امروز با تمام وجودم سعی خواهم کرد به زندگی مان امیدوار بشوم . از خدا پنهان نیست از شما هم پنهان نخواهد بود . ما عاشقانه به سادگی فکر می کنیم . ما دلمان از هر چه فشرده گی به تنگ آمده است . حتی خدای بالای سرمان هم گاهی دلش برای ما می گیرد ولی طبق معمول به خواست درون مان ، احترام می گذاریم تا که چه پیش بیاید . شما هم سعی کنید به خودتان برسید . کافی است سوار ماشین تان بشوید و سری به کافه ی کنار اسکله ی شرقی بزنید تا دلتان باز بشود .

Cairokee - Ethbat Makanak كايروكي - اثبت مكانك

2012-01-26T08:56:00.000Z

Francesco Guccini - Vedi Cara -

2012-01-26T06:56:00.000Z

بوی خوش نان باگت

2012-01-26T06:15:00.003Z

ساعت چهار و چهل دقیقه بود که گوستاو با نوک منقارش ، ملافه را از روی سینه ام بیرون کشید تا بیدارم کند . خیلی دوست داشتم بخوابم . چندین ماه بود که که اسیر خواب نشده بودم . به آهستگی کنارم نشست و با بال های رنگی اش بغلم کرد . دوست داشتم تا ساعت ده صبح بخوابم ، ولی صدای تندر بیرون پنجره ، به یادم آورد که باید برای فیلم برداری آماده بشوم . گربه ی خانم میشیگان کنار تختم به آرامی خوابیده بود . هر وقت نگاهش می کنم دلم می لرزد . ( من عاشق گربه ام هستم ؟ ) مارگریتا برای خریدن نان داغ به سوپر محله رفته . ( بیست و چهار ساعته باز است ) بوی خوش باران با باز کردن پنجره به مشامم می رسد . یکی از فرشته ها پنجره را تمام باز کرده بود . فرشته با لهجه ی آمریکایی شروع به حرف زدن می کند . خنده ام می گیره ولی با ادب سعی می کنم به لبخند تبدیل کنم ، خنده ی باز شده در پهنای صورتم را . از ناشرم حرف می زند که از کارهایم خیلی خوشش آمده و مخصوصن از گوستاو که عاشقانه دوستش دارد . تشکر می کنم و می گویم این قدرها هم خوب نیستم ها ! با جدیت می گوید نخیر هم آقای هادی . تو باید کارهایت را حتمن به انگلیسی ترجمه کنی . می گویم با تنبلی ام چه کنم پس ؟ کنار صندلی لهستانی ام نشست و در حالی که با موهای بلند صاف طلایی اش ، صورتم را نوازش می کرد ، گفت : آقای هادی ما برگ چغندر نیستیم که ! از جایم بلند شدم و گفتم : اوه خانم فرشته این تیکه ایرونی رو از کجا بلد شدی ها ؟ با خنده ی بلندی داد زد و گفت : ما فرشته ها این جوری هستیم دیگه آقای هادی ! از جایم بلند شدم تا صورتم را بشورم . فرشته روبرویم ایستاده بود با کاسه آب فیروزه ای رنگ . گوستاو با دستمال پارچه ای سفید رنگی که حاشیه هایش گلدوزی شده بود کنار دست چپم ایستاده بود . ( خب باید ایستاده باشد دیگه ، نمی تونه وسط هوا نشسته باشد که ! ) گربه کنار تخت نبود . صدایش از آش پزخانه می آمد . دو تا شکر یا چهار تا ؟ داد زدم دو تا گربه ی عزیزم . فرشته در حالی که موهایش را شانه می زد به روی کاناپه ی اتاق پذیرایی نشست . گلدان های جدیدی از گل یاس به روی میز ، خودشان را به ما معرفی می کردند . امروز حتمن باید روز خوبی باشد ( با صدای آهسته ای به خودم گفتم ) در خانه را باز کردم تا نمایش باران را زنده تر ببینم . خیلی دوست داشتم مارسیا هم کنارم بود ولی افسوس که باز دوباره به سفر رفته . باید به مارگریتا و دو رفیقم بسنده کنم ( اوه بسنده ! خیلی وقت بود این کلمه را استفاده نکرده بودم ) صدای آمدن مارگریتا می آید . بوی خوش نان باگت و بوی خوش زن !!!

Francesco Guccini - Odysseus

2012-01-26T06:07:00.001Z

Wilslawa Szymborska

2012-01-24T06:36:00.000Z

بیدار شو مارگریتا

2012-01-21T07:41:00.003Z

آنچنان بارانی دارد می بارد که تصور نوشتن اش را به ذهن و انگشتانم نمی دهم .مارگریتا خودش را به خواب زده . می دانم نمی خواهد چشم های درشت آبی سیرش را باز کند . گربه ی خانم میشیگان گلویش درد می کند .کنار تخت کوچکش نشسته ام تا خدای نکرده یک وقت فکر نکند تنها مانده . گربه را با تمام وجودم دوست دارم چون سالها در درون و برون من زندگی کرده . برای ثانیه ای فراموش نکرده که باید مراقبم باشد . به جعبه ی سیگار برگش خیره مانده ام و نمی دانم چرا اشک ، یک ریز از حفره ی داخل صورتم به بالش صورتی اش می ریزد . باید به گوستاو زنگ بزنم تا زودتر با قطار بعدی به خانه بیاید . آخر می دانید گوستاو بال زخمی اش هنوز خوب نشده . اوه خدای من با این همه زخمی در خانه چه کنم ؟
مارگریتا چشم هایت را باز کن . باران پشت پنجره را شست . همه ی گرد و غبارهای دیروز و پریروز را با خودش به جزیزه های بالا دست برد . گربه ی عزیزمان حال خوبی ندارد . اگر برای ثانیه ای هم که شده سعی کن چشم های درشتش را باز کنی . تا چند دقیقه ی دیگر باران از باریدن دست خواهد شست و مه رقیق جایش را خواهد گرفت . مارگریتا آخر چرا از خواب بیدار نمی شوی . قرار بود امروز به کلبه ی نزدیک نیو فارست برویم . حتی کوله پشتی ها و دوچرخه هایمان را آماده کرده بودیم . گربه ی عزیزمان گفته بود حتی اگر حالم خوب نشود حتمن مرا داخل کوله پشتی بگذارید تا در کلبه حالم بهتر بشود . هی مارگریتای ساحره ی من اگر زحمتی نیست از تخت بلند شو تا کمی امید در خانه مان موج بزند . فکر نکنم تقاضای زیادی باشد . مارگریتای من سعی کن بفمی که چه قدر این روزها حال همه مان خوش نیست .

Photo By : Alexander Polushin

HD Adam Hurst: Wake

2012-01-21T07:28:00.000Z

Джанго - Гуляй-гроза

2012-01-20T08:49:00.000Z

Джанго "Венгерка"

2012-01-20T08:43:00.000Z

اتاق چهارم

2012-01-20T07:09:00.000Z

بی آنکه از واهمه ی تازه بترسم ،سرم را از پنجره ی اتاق چهارم بیرون آوردم . باران می بارید . سرم را زیر چکه های درشت آب آسمان تیره ی جزیره گرفتم . خیس شدم . آخ چه لذتی داشت زیر باران در حالی که چشم هایم را به سختی باز می کردم . دوباره ترس های آتی و از گذر گذشته ، به سراغم آمدند . گربه ی خانم میشیگان کنار پنجره آمد . به گوستاو گفت که به روی شانه ی راستم بشیند تا که شاید فراموشی دوباره به سراغمم بیاید . ولی نمی شه که .... نقاشی از هلنا شین دشتگل

Maher Zain - For The Rest Of My Life | Official Music Video

2012-01-17T14:44:00.000Z

Ane Brun - Temporary Dive

2012-01-15T19:28:00.000Z

حرف های با دیوار روبرو

2012-01-12T18:30:00.000Z

ما شروع کردیم به حرف زدن با خودمان و گاه گاهی با دیوار و کف چوبی سلول های در هم فشرده از خون و چرکاب . همان طور که در سلول های آهنی در هم ریخته شده از رد شلاق و باتون را به رویمان می بستند پتو را روی سرمان گذاشتیم تا خدای نکرده بازجو و نگهبان ها اشک صورتمان را نبینند . همان طور که روی تخت ، ما را می بستند ، در درونمان از درد و رنج فریاد می زدیم . ما اصلن سعی نمی کردیم حماسه از خودمان بسازیم چون نه قهرمان بودیم و نه طاقت شاعرانه مردن را داشتیم . همین حالا که به کف پای راستم که نگاه می کردم یک لحظه نتواستم خوب نگاهش کنم . از شکل و قیافه افتاده بود . اگر افاده نباشد یک لحظه به زنده بودنم افتخار کردم . چطور از پس این همه سال هنوز زنده هستم . این همه بازداشت های قانونی و غیر قانونی را پشت سر گذاشته ام . این همه در دادگاه ها منتظر قاضی ماندم . این همه سعی کردم از سفتی دست بند فرار کنم ولی هر بار بیشتر سفت تر می شد . اصلن اجازه بدهید کمی صادق تر باشم . من از پس این چند هزار دقیقه چطور توانسته ام خودم را از دست ندهم . ( شوخی می کنم . من خودم را حسابی از دست داده ام ولی به طرز ماهرانه ای خودم را فریب داده ام . نه همه را فریب داده ام ) امروز عصر سوار اتوبوس جنوب به شمال جزیره شدم تا برای ساعاتی در خودم فرو بروم تا فقط ایستگاه ها را ببینم . تا آدم های مختلف را ببینم که چطور از سر کار به خانه شان بر می گردند . به زن هایی نگاه کردم که چطور در اتوبوس به دوست و یا شوهرشان تکث می فرستادند . من پیرمرد و پیر زن هایی را دیدم که آرام به روزهای مرگشان نزدیک می شوند . خیلی قشنگ نگاهشان کردم که چطور دست های خودشان را که چروک و از شکل افتاده را نگاه می کنند . اصلن اجازه بدهید دوباره به سلولم برگردم . امروز به این فکر می کردم که چطور می شود با خودم حرف بزنم بی آنکه حتی بغل دستی ام بفهمد که با صدای بلند دارم با خودم حرف می زنم . می فهمید با خودم با بلند ترین صدای ممکن حرف می زدم . دارم از خودم حرف می زنم . از خودی حرف می زنم که دوباره خودش را گم کرده ولی به طرز زیبایی عاشق خدای خودش شده . این روزها فقط یک کس را دوست دارم . آن کسی است که در بالای آسمان بلند ابی زندگی می کند . به کسی فکر می کنم که خیلی قشنگ من را می فهمد و همیشه در دقیقه ی نود نجاتم می دهد . اجازه بدهید این را هم بگویم که من دست چپم را بیشتر از دست راستم دوست دارم . از من نخواهید توضیح بدهم . یک روز اگر پیش بیاید حتمن داستانش را خواهم نوشت .

ısthar & horchat hai caliptus

2012-01-12T13:18:00.000Z

... çerağ ...

2012-01-12T13:09:00.000Z

هم خوابگی آرام

2012-01-07T09:31:00.000Z

مارگریتا کوله پشتی اش را برداشته تا با همراه گوستاو و گربه ی خانم میشیگان به دریاچه ی شمالی جزیره برود . چشم که باز کردم ، دم در ایستاده بود . نگاهش کردم . بدون اینکه تکانی به دست هایم بدهم ، پرده ی آسمان را به روی میز آشپزخانه گذاشتم . مارگریتا کوله پشتی اش را به روی مبل کنار اتاق پذیرایی گذاشت . گربه ی خانم میشیگان آب ابرهای فشرده از مهربانی را ، داخل کتری ریخت . گوستاو به آرامی نان های خانگی را تست کرد . قهوه را مارگریتا درست کرد . شیر حمام را باز کردم تا وان پر از آب داغ بشود . سه نفری ، صبحانه خوردند . داخل وان داغ به صدف های کنار خانه فکر کردم که دریاچه ی کنار خانه ، با توفان دیشب به ساحل آورده بود . ( اوه راستی من ، این روزها دارم دوباره رویا می بافم و خودم را سرگرم می کنم . چاره ی دیگه ای هم دارم ؟ نه به خدا ، ندارم ) مارگریتا حوله ی قرمز را از پشت در به من داد . نمی خواست تن لختم را ببیند . اصراری هم برای نمایش تن خودم ندارم . خودم را خشک کردم . سه نفری مسخ شده نگاهم می کردند . دیگه هفته هاست که به این نوع نگاه کردن این سه نفر عادت کرده ام . لیوان قهوه ام را به تندی سر کشیدم . زیاد داغ نبود . از دور دست خیلی بعید ، صدای نوازنده ی اسپانیایی می آمد که به جای گیتاری در دست ، پیانو می زد . این روزها همه چیز در زندگی ام کمی متفاوت شده . خیلی دلم می خواست مارگریتا بغلم بکند و کمی با من عشق بازی بکند ولی مارگریتا این روزهاحال خوشی ندارد . ( به خودم اجازه نمی دهم از او بپرسم . چون می دانم حرفی نخواهد زد . این انگلیسی ها گاهی اوقات قابل تعریف نیستند . ) دستی به موهای بلند مشکی اش می کشم و سرش را با لب هایم آشنا می کنم . زیاد عمیق نمی بوسم چون گرمای حمام رخوت کندی در میانه ی انگشت هایم ایجاد کرده . ( راستی ببخشید که حال خوشی ندارم ها ! من عادت به دروغ گفتن به خودم را سالهاست از دست داده ام . ) مارگریتا کوله پشتی اش را بر می دارد و در خانه را می بندد . گربه و گوستاو داخل کوله پشتی اش خوب جا شدند ! .پنجره را باز می کنم و پرده ی آسمان را سر جای خودش می گذارم . آفتاب قشنگی خانه را پر کرده . ساعت به وقت محلی نه و بیست هفت دقیقه ی هشتم ژانویه است . روزتان به خیر خواننده ی عزیز و محترم ...

Wolfsheim - Blind

2012-01-07T08:55:00.000Z

Olga Kost

2012-01-03T06:30:00.000Z

مارگریتای من

2012-01-01T19:54:00.002Z

با گربه ی خانم میشیگان و گوستاو تصمیم گرفتیم مارگریتا از امشب که اولین روز سال نو است با من زندگی بکند . مشکل تخت خواب را هم حل کردیم . گربه روی تخت با من خواهد خوابید و گوستاو هم در کنار طاقچه خواب های خودش را ادامه خواهد داد . مبل کنار اتاق خواب را جلو تر آوردیم تا مارگریتا کنار ما بخوابد . این همه سال فکر می کردم هیچ وقت به مارگریتا فکر جدی نخواهم کرد ولی با حرف های دو رفیقم متوجه شدم که میشه کمی عاشق مارگریتا شد بی آنکه از مارسیا دور تر بشوم . این روزها نمی توانم تمام زندگی ام وقف او بکنم . متو جه شدم که عمر من حتمن کوتاه خواهد بود . مرگ من شاید زودتر از موعد مقرر باشد . مارگریتا در خانه با من غذا خواهد خورد . حمام خواهد کرد . ملافه ها را با دست های خودش شست و شاید هم با هم عشق بازی بکنیم . زندگی در جزیره یادم داده که دل خودم را وقف بیست و چهار ساعته کسی یا چیزی نکنم . شاید اسمش کمی هرزه گی باشد ولی برای من اصلن مهم نیست . دکتر شوان چند هفته قبل گفت که عمرم حتمن کوتاه تر خواهد بود ( ببخشید اجازه بدهید اشکم را با دستمال بفرستم جای دیگری ) مارگریتا با خنده دارد نگاهم می کند . حتمن به فکر عشق بازی فردا هست ولی من نگاهم از او می دزدم تا فکرهای ناجور نکند . هاها . مارگریتا باعث می شود به دنیا نگاه دیگری بیاندازم . راستی همین الانه دارد باران تندی می بارد . به گزارش هواشناسی فردا صبح حتمن مرغابی های قهوه ای - سرمه ای رنگ به جزیره بر می گردند . اجازه می خواهم بگویم که من مارگریتا را با اندازه ی مارسیا ی خودم دوست دارم . شب خوبی داشته باشید .

ماهی های کپور

2011-12-29T08:57:00.000Z

با خودم گفتم شاید بتوانم همه ی وهم های درونی ام را به داخل چهار راهی بکشانم که راه عبوری صاف و ساده ای با چراغ های قرمز و سبز و زرد داشته باشد ولی فکرم اشتباه بود . با خودم گفتم شاید بتوانم تکه های ریز شده داخل سطل زباله را با چسب و قیچی به هم بچسبانم ولی اشتباه مهلکی بود . من با خودم خیلی فکرها کرده بودم . حالا که باران از بارش ایستاده دلم می خواهد همه ی گلدان های پر شده از آب آسمان را داخل رودخانه ی کنار خانه بیاندازم . دلم هم به حال گل ها نمی سوزد ( خب باران از ریشه خالی شان کرده ) حالا که ساعت شنی خانه هم درست و حسابی کار نمی کند ، به این فکر می کنم که باید ساعت مچی بزرگی برای خودم بخرم تا چشمم به دیوار و طاقچه ی خانه نیفتد . همین پریشب از ساعت فروش دوره گرد ، قیمتش را پرسیدم . بیشتر از شش پوند نباید پول خرج می کردم . نامه های خداحافظی مفصلی را هم تهیه کرده ام تا به چند نفر که دیگر دوستشان ندارم بفرستم ولی عجله نمی کنم تا چند روز آینده جزیره تعطیل خواهد بود و امکان اینکه پست چی ها بعد از سر کار آمدن ، حال کار کردن نداشته باشند هم زیاد است . با خط روشن و پاکیزه به روی کاغذهای خط دار نامه ها را نوشته ام . تا چند دقیقه ی دیگر به کنار رودخانه می روم تا با ماهی های کپور چاق و چله ای که از نروژ به جزیره آمده اند حرف بزنم . هنوز هم پس از سالها تنها می توانم به ماهی ها اعتماد بکنم . البته گربه ی خانم میشیگان ، گوستاو پرنده ام و مارگریتا هم هستند . به مارسیا هم زیاد فکر نمی کنم . این روزها اگر بخواهم صادقانه حرف بزنم فقط بیشتر به خودم فکر می کنم و تمام تلاشم را می کنم تا رویاهایم از کف دستم نپرند . من بی رویاها حتمن از هم متلاشی می شوم .

Home

2011-12-27T19:29:00.001Z

Photo from my land

2011-12-26T15:16:00.001Z

Jacques Brel - La ville s'endormait -

2011-12-24T07:58:00.000Z

Gary Moore - Nothing s the same

2011-12-17T06:15:00.000Z

"The Shallows" by Adam Hurst

2011-12-15T06:47:00.000Z

Reza Ghassemi (22) سلسله موی دوست. سپیده رئیس سادات. آهنگ: قاسمی

2011-12-04T07:58:00.000Z

In the Mood for Love - Yumeji's Theme, Sergei Trofanov

2011-11-29T08:16:00.000Z

فرمان فتحعلیان

2011-11-27T08:29:00.000Z

چه خوش باشد! که دلدارم تو باشی

2011-11-27T08:24:00.000Z

Eendo - "Sahm e Man" (Shadi Yousefian - Sanaz Zaresani) "ایندو - "سهم من"

2011-11-24T23:56:00.000Z

HD Adam Hurst: Wake

2011-11-23T19:52:00.000Z

shadmehr kamarashel

2011-11-22T18:01:00.000Z

"Nuovo Cinema Paradiso" FINE (The End),Final Scene

2011-11-21T20:31:00.000Z

شکایت (سیاوش قمشی +مسعود فرد منش

2011-11-20T21:10:00.000Z

استانبول

2011-11-20T20:52:00.001Z

به تجربه این را فهمیده ام که هر وقت که برای نامه نوشتن به تو وقت می گذارم ، به این فکر کرده ام که حتمن چیزی را در روزها و صبح های به خواب رفته کم آورده ام . مثلن همین حالا که هشت ساعت از آخرین حرف زدن هایمان گذشته ، با این کلنجار می روم که چه چیزی در من باز گم شده که این همه در بازارچه های پر از رنگ خودم را رها کرده ام . مثلن همین حالا فکر می کنم در یکی از بازارهای پر از قالی های قرمز و نارنجی شهر استانبول گم شده ام و تمامی راه های بیرون رفتن از بازارچه در منجلات سیاهی غرق شده . به کتاب فروشی نزدیک کتاب خانه ی ملی استانبول فکر می کنم که عصرهای سر در گمی به آن پناه می بردم . همین حالا که در رازهای پلیسی خودم غرق شده ام به این فکر می کنم که دیگر قصه ی تازه ای در سرم یورتمه نمی رود . حس می کنم اسبی شده ام که راه هر روزه اش را در جا پای گنده ای جا گذاشته . خط زدن های پی در پی را در دفتر شبانه ام ادامه می دهم . دفترچه های یادداشت هایم را به گوشه ای پرت می کنم تا کمی از عصیان خودم فرار کنم . به خوبی می دانم راه چاره ای برایم نمانده ولی کار خودم را ادامه می دهم . من به خوبی می دانم که کوچه پسکوچه های بلند و دراز استانبول از یادم نمی رود که نمی رود . همین الانه تصمیم گرفتم فردا صبح چمدانم را ببندم و برای همیشه جزیره را ترک کنم . ( این از اون حرف های احمقانه بود ها ) . حالا استکان چای را بر می دارم و با قند دهانم را شیرین می کنم . فردا صبح حتمن بلیتم را باطل خواهم کرد . تمام قصه های من برای این است که کمی دوری از تو از یادم کم بشود .باقی حرف هایم را فراموش کن . فردا شاید روز بهتری باشد .

Others

2011-11-20T08:54:00.001Z

One Night Stand

2011-11-19T16:06:00.000Z

دیگر عشق هم نمی‌داند (محسن نامجو)

2011-11-18T18:35:00.000Z

Mahmood Schricker featuring Mohsen Namjoo- Silent City

2011-11-18T18:13:00.000Z

My Photos

2011-11-18T17:54:00.001Z

هی خدای کله پوک

2011-11-18T17:44:00.001Z

همان طور که مه ی جزیره ی بالایی ، کرانه های خاکستری را پر می کرد ، به این فکر می کردم که چطور جزیره ، با کمال قساوت ، عاطفه ی ایرانی بودنم را خالی می کند و منی از من می سازد که دیگر گرمی سابق را ندارد . هی جزیره ی لعنتی ، دارم انگلیسی می شوم . خشک تر و کم حرف تر می شوم . امروز در ساعتی که باران سرم را خیس می کرد ، باز مثل همیشه در زیر دوش باران آسمان ، ایستادم تا حسابی خیس بشوم . در گرماگرم خیس شدن به این فکر می کردم چه اتفاقی در من افتاده که دیگر همان هادی ساکن شمیران نیستم . بی محابا رانندگی نمی کنم . دنیا دور سرم نمی چرخد و هراران فکر عبث دیگر . من این دنیای جدیدم را دیگر نمی خواهم . دلم می خواهد سوار دوچرخه خودم بشوم و در کوچه پسکوچه های خیابان مژده دو چرخه ام را برانم . دلم برای روزهای گرم بودنم بد جوری تنگ شده . اوه ، خدای من کاری نکن که من مثل انگلیسی ها بشوم . در درونم از دیدن دیگران بر خودم بلرزم و در دنیای بیرون رفتاری ام به شدت خشک و اداری باشم . اجازه بده باز دوباره همان هادی لارچ و ولخرج بشوم . اجازه بده همان کسی بشوم که در اتوبان های پی در پی تهران رانندگی می کرد . امشب دلم می خواهد سری به امامزاده داوود بزنم . یکی از اتاق های روبروی امامزاده را بگیرم . پتو را دور خودم بگیرم و منتظر اذات صبح باشم . هی خدای کله پوک اجازه بده دوباره ایرونی خونگرم گذشته بشوم .

روایتی از 72 ساعت حضور احمد زیدآبادی در خانه

2011-11-18T17:27:00.000Z

My Photos

2011-11-18T17:18:00.001Z

اداره ی باران

2011-11-17T07:27:00.001Z

هر چه بیشتر به قطرات بارانی که بر کف دستم ریخته می شدند ، نگاه می کردم ، بیشتر به این تلاشی خوش آیندم فکر می کردم که چقدر قشنگ و دل پذیر ، دلم را به درد نمی آورد . این روزها دوباره خوشی کودکی هشت ساله ام به سراغم برگشته و چقدر هم درست و متین در من ته نشین می شود . آرامشی را در من زنده می کند که چندین ماه بود از من مثل غزال گریز پایی ، گریخته بود .مثلن همان طوری که در ذهنم نوشته بودم ، امروز صبح باران چند دقیقه ای بارید و همه گل های باغچه ی خانم مارن را بخار کرد و دیگر هیچ اثری از گل های رز قشنگی ندیدم که دیشب قبل از خواب بویشان کرده بودم . مثل آب زلال برایم روشن است که دوباره از وسط آسمان و ابرهای حامله ، به زمین برخواهند گشت . من این روزها خیلی منطقی تر شده ام و حوادث غیر طبیعی متعجبم نمی کند . این روزها درست مثل سال دو هزار و شش رویاها به سراغم آمده و نرم نرمک دلم را زیر و رو می کنند . روزها و شب هایی که شب ها کار می کردم و روزها می خوابیدم . تا از خواب بیدار می شدم ، وهم و خواب های صبح گاهی ام به سراغمم می آمدند . مثل یک مادر مهربان موهایم را نوازش می کردند و من مثل خواب گردها خودکار به دست می گرفتم و چشم بسته و گاه نیمه باز بی مهابا می نوشتم . از همه ی مهربانی ها می نوشتم . از سختی هایی که می کشیدم اصلن و ابدان حرفی نمی زدم . دوست نداشتم دل کسی را مشوش بکنم . هر روز ساعت شش صبح با بارش باران به خواب می رفتم و عصرها با وزش باد ی که پرده ی اتاقم را تکان می داد ، بیدار می شدم . من این روزها بر عکس زندگی می کنم . شب ها زود تر می خوابم و صبح ها قبل از طلوع آفتاب بی رمق جزیره ، بیدار می شوم . امروز که گل های باغچه بخار شده اند ، تصمیم گرفتم نامه ای به اداره ی هوا شناسی جزیره بنویسم تا اطلاع دقیقی از بارش های آب آسمان داشته باشم . تا پنج روز آینده حتمن نامه ای خواهم داشت . اوه راستی روز و شب خوبی داشته باشید .

بخار

2011-11-17T07:23:00.001Z

ساعت سه و هشت دقیقه ی صبح باران بارید . شش دقیقه تمام بر سر همه ی گل های باغچه ی زیبای خانم مارن همسایه ام بارید . حالا گل ها بخار شده اند . فکر کنم با باران بعدی سر جای خودشان برگردند . امروز صبح همه چیز در حال بخار شدن است .

پلک

2011-11-16T18:18:00.001Z

پلک های کاغذی چشم های یکی از ما دو نفر در کرانه ی مه گرفته جزیره با چکه ی بارانی که به ناگاه ریخته شد ، خیس شد و تا بجنبیم ظرافت پارچه ای اش را از دست داد . حالا یکی از ما فقط یک چشم کاغذی دارد .

5 min.drama. a day in the life

2011-11-16T09:43:00.000Z

درخت داخل اتاق پذیرایی

2011-11-16T06:50:00.001Z

ما دو نفر بی آنکه ملالی از رفت و آمد موش های باهوش داشته باشیم ، روی مبل می نشستیم ، تا نان و شراب و پنیرمان را بخوریم . ما دو نفر اصلن و ابدان از حرکات موذی موش های چاق و چله ی اطراف مان اذیت نمی شدیم . ما هر وقت که مست می شدیم ، روی کاناپه خوابمان می برد . ما دنیا را نمی فهمیدیم وقتی خواب پس از مستی را می دیدیم . پرنده ی همسایه مان از لای شکاف دیوار اتاق خواب خودش را به بالای سرمان می رساند . درخت وسط آشپزخانه برگ های مرده اش را به پایین کف چوبی می انداخت . لانه ی پرنده ی همسایه همیشه گرم و نرم بود . ما صدای جیک جیک پرنده را در خواب نیمه سنگین مان می شنیدیم ولی بدن کرخ ما توان بلند شدن نداشت . خیلی حیف می شد ولی کاری از ما بر نمی آمد . صبح ها که در ساعت بی خبری ، بیدار می شدیم ، اول از هر چیزی به خواب خودمان فکر می کردیم . به خواب های عمل نشده که در زمین سنگلاخی ما دو نفر را گیر انداخته بود . ما دو نفر هر روز که از خواب بیدار می شویم اول از هر چیزی به چراغ سفید سر کوچه نگاه می کنیم که از داخل اتاق خواب مان به خوبی مشخص است . ما قبل از هر چیزی به نور بی غرور چراغ خیابان چشم می دوزیم که شب را کمی روشن می کند . تا طلوع خورشید همیشه دو ساعتی وقت باقی مانده . ما دو نفر حتی به موش های خانه و حتی همسایه هم توجه نمی کنیم چون از انگلیسی ها یاد گرفته ایم برای زودن خاطره و یا نشانه ی کسی یا چیزی فقط باید نادیده اش بگیریم تا خود به خود از زندگی مان بیرون برود ( این را بارها عمل کرده ایم و نتیجه هم گرفته ایم ) ما دو نفر کاری به دنیا نداریم . ما فقط نظاره گر صادقی شده ایم که قضاوت نمی کنیم که چه شده و چه خواهد شد . ما این جوری بزرگ شده ایم . اوه ، راستی ما دو نفر عشق بازی هم را خوب یاد گرفته ایم . ما به آدم ها به شکل حفره ای برای خالی شدن عظش مان نگاه نمی کنیم ( اگر چند سال پیش این را می دانستیم بهتر بود ولی ماهی را هر وقت از آب بگیریم حتمن تازه خواهد بود . ) ببخشید صدای در می آید ، بروم ببینم کی هستش ؟ ...... اوه شیر فروش بوده . امروز چهارشنبه است و من سفارش کلی وسایل را داده بودم . ( شیر فروش محله ی ما برای خانه خرید هم می کند . بگذارید ببینم چی آورده . شیر بی چربی ، نان محلی ، کاهو و سبزی خوراکی ) شکلات های مخصوص کریسمس و کلی وسایل دیگر . شیر فروش محله ی ما تا آخر اوریل با دوست دخترش ازدواج خواهد کرد . خیلی از زن آینده اش راضی است . حرف های عاشقانه ی واقعی به هم می زنند و موقع عشق بازی فقط عشق بازی می کنند . مثل خیلی ها برای هم ناز و غمزه نمی کنند . مثل بچه ی آدم با هم سکس می کنند و خیلی هم به هم احترام می گذارند . این ها را همیشه با کمال سادگی و مهربانی به ما دو نفر می گوید . او می داند با بعضی از ایرانی ها به راحتی می شود رابطه ی انسانی برقرار کرد و از حرف و حدیث ها نترسید . بگذریم . امروز ما دو نفر خیلی کار داریم . باید کلی مشق بنویسم تا برای بیست و هشتم نوامبر آماده بشویم .

KARI BREMNES Who knows where the Time goes

2011-11-15T22:06:00.000Z

11-Golam Ali-Ay Ashegan-CD 2

2011-11-15T07:46:00.000Z

3-Ghazal Shakeri-Man o to-CD 2

2011-11-15T07:43:00.000Z

نیاوران ، فرمانیه و مادام ساعی

2011-11-14T19:32:00.001Z

یادت می آد ؟ وقتی از کوچه پسکوچه های شمیران به سمت خانه می رفتیم تو در پشت ماشین نشسته بودی و اکشن من های خودت را بغل کرده بودی و من با حداقل سرعت ماشین را می راندم تا تو از خواب بیدار نشوی .یادت می آید ؟

هر روز صبح بی آنکه بیدارت کنم لباس تنت می کردم .کوله مهد کودک ات را پر از غذا و میوه می کردم از پله ها به پارکینگم می رفتیم در ماشین را باز می کردم .پتوی دوست داشتنی ات را به رویت می گذاشتم و تو تا به مدرسه برسی خواب می دیدی و من هی از پشت رل دست هایم را به روی سر و صورتت می کشیدم.یادت می آید ؟

همیشه نرسیده به مهد کودک به سوپر کوچک پشت پمپ بنزین نیاوران سر می زدم و آب میوه تازه می خریدم تا وقتی از خواب بیدار بشوی آب میوه ات آماده باشد .مادام ساعی همیشه دم در بود یا اگر هم نبود نوشین جون می آمد بغلت می کرد و تو از خواب بیدار می شدی و می گفتی نوشین جون !

من دی شب پسر خوبی بودم و هیچ کس را در خانه اذیت نکرده ام ! و ما دو نفر با صدای بلند می خندیدیم.از کوچه باریک ، ماشین را حرکت می دادم . اول سر صبح در پارکنیگ امامزاده صالح تجریش خودم را پیدا می کردم . پاکت گندمی میخریدم و میان کبوترها گندم تقسیم می کردم.زیارت می کردم و ساعتی با بوی بازار تجریش خودم را مشغول می ساختم .

عاشق رانندگی در اتوبانهای شلوغ تهران بودم .ساعت یازده ی هر روز صبح دوباره به مادام ساعی زنگ می زدم تا از تو خبر بگیرم و تو همیشه به پای تلفن می آمدی و با صدای معصومت می گفتی هنوز ساعت دو نشده که تو بیایی ؟ این عقربه های ساعت هر روز دیر تکان می خورد و من در تب و تاب آمدن برای در آغوش کشیدنت پر و بال می زدم .

هر روز سر پیچ نزدیک باغ سفارت ایتالیا به پیتزایی می رفتیم و تو با کچاب چه ها که نمی کردی و من دائما با دستمال کاغذی صورت قرمز شده ی ترا پاک می کردم.یادش بخیر روزهای پر از رنگ های نارنجی و آبی .

بیش ازاین دیگر اشک هایم اجازه نمی دهد برایت بنویسم .ولی به تو قول داده ام که هر روز برایت داستان بچه ها را بنویسیم . تمام سعی ام را خواهم کرد تا فقط از تو بنویسم و دیگر هیچ .

حالا دیگر وقت خوابت شده .پتوی رنگی ات را به خودت بپیچان و همه خواب های رنگی را صدا کن چون من و تو بدون رنگ هیچ چیز نیستیم

جزیره ی منگ ها

2011-11-14T07:35:00.000Z

Adam Hurst - Dust to Dust

2011-11-14T07:04:00.000Z

جزیره ی منگ ها

2011-11-14T07:01:00.001Z

خاک های مملو از خیسی را در خواب دیدم که در هول پرسه می زدند . سنگینی آب زده شان هوا را خراش می داد و همان طور که پرده ی هوا را جر می دادند ، درست مثل یک زیپ فولادی باز شدند و در کف دستم افتادند . دو دستم را قنوت وار باز کردم تا خاک های زخمی از افتادن در کف دست نرم من قرار بگیرند .در فاصله ی نزدیکی کسی اذان می خواند . آنچنان دلهره آمیز صوت کلمات را در آسمان بسته ی اتاقش رها می کرد که فکر کردم حتمن کسی در فاصله ی بعیدی از زمان به زندگی اش پایان داده . پنجره سر گیجه خورده را کمی باز کردم تا از منگی در بیاید . قطرات آب پاش را به روی گل های پلاسیده ای ریختم که از بی آبی مرده بودند . همسایه ی دیوار به دیوارم ویلن سل می زد و دل مرا با خودش می برد . هفتاد و سه سال از بهار عمرش گذشته ولی انگار هشت سال بیشتر برایش نگذشته . آنچنان اول صبح آرشه را تکان می دهد که فکر می کنم پس از پایان کارش حتمن نفس کشیدن را از یادش خواهد برد . امروز صبح همه چیز در غبار سنگینی فرو رفته . تا چند روز آینده خبری از باران سهمگین نخواهد بود . حتی به گزارش اداره ی هوا شناسی جزیره بادی هم نخواهد وزید . از آفتاب درخشان هم البته خبری نخواهد بود . خورشید با بی حالی به کار خودش ادامه خواهد داد و این اصلن خبر دل چسبی نیست . قنوت دست های نرمم را باز کردم تا خاک خیس شده به روی کف چوبی اتاق بپاشد .از منفذهای دیوار اتاق آب می چکید . صدای رادیو را زیاد کردم تا حواسم را پرت کنم . شیر دست شویی خود به خود باز شده بود . صدای پر شدن وان از نزدیکی به گوشمم می رسید . از روی کف خیس فهمیدم که باید شیر دست شویی و وان را ببندم ولی قدرت این کار را پیدا نکردم . کسی در دور دست با قایق پارویی اش سطح آب را خراش می داد . باید دوباره به خواب می رفتم . تخت خوابم به روی آب تکان می خورد . همسایه هنوز ویلن سل می زد .

خانم گوگوش...آدمـــا آدمه تنها میگذارن.

2011-11-13T22:00:00.000Z

Saadi سعدی - در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم

2011-11-13T21:49:00.000Z

شب دوازدهم

2011-11-13T21:41:00.001Z

نه اینکه ما دو نفر تا یازده روز دیگر تنها هستیم ، نه اینکه ما بیشتر از یازده شب و روز ملافه ها را چنگ خواهیم زد . نه ، همه ی این ها را بگذار کنار و به این فکر کنیم که ما حتمن دنیای نوی جدیدی را کشف خواهیم کرد و در بستر تازه ای خواهیم خفت . تا یازده روز آینده بوی خوش گل هایی را که در باغچه خواهیم کاشت معنای خاصی خواهد داشت و شاید به روزهایی که از عمرمان گذشته فکر نخواهیم نکرد . اجازه بده به همین کلماتی که می نویسم اکتفا کنیم . به امید روز دوازدهم ...

دقایقی با هادی خوجینیان

2011-11-13T19:13:00.000Z

Others

2011-11-13T10:54:00.001Z

My Phitos

2011-11-13T10:44:00.001Z

Parce que la Terre est belle

2011-11-12T18:04:00.000Z

Others

2011-11-12T17:53:00.001Z

Morning

2011-11-12T12:27:00.001Z

Photo easy

2011-11-11T19:57:00.001Z

War

2011-11-11T19:46:00.001Z

بن بست

2011-11-11T16:57:00.001Z

دیوارهای سکوت را شکسته بودم . خیلی وقت بود این کار را کرده بودم . امروز ساعت دوازده و هفده دقیقه که در پارک روبروی اسکله ی باربری نشسته بودم ، متوجه شدم که همه ی این هفت سال را بیهوده سعی کرده بودم که صدایم را از داخل دالان های تهی شده از ترس و وحشت بیرون بیاندازم . باد تندی می وزید . سرم پر از رویاهای پراکنده بود . جاروی داخل درونم شروع به تمیز کردن کرده بود . شروع کرده بودم با خودم حرف بزنم ولی دست ردی به حروف بیرون آمده از دهانم زده شد و ساکتم کرد . الان چهارساعت و خورده ای از ظهر بارانی و پر از باد گذشته . به ترانه ای از گوگوش گوش می کنم که منگم می کند . امروز اصلن روز خوبی نبوده تا همین الان . من نمی خواهم دست از بازی های زبانی خودم بردارم . از آن کسی که وادارم می کند تا دوباره لال بشوم متنفرم . این روزها خودم هم نمی دانم چه پیش آمدی شده که توان حرف زدن پیدا نمی کنم . گاهی فکر می کنم مسخ شده ام و نمی توانم به سه زبانی که هر روز حرف می زنم اعتماد کافی بکنم . اصلن این روزها توان اعتماد کردن به خودم را هم از دست داده ام . انگار تازه وارد جزیره شده ام و در حال زبان یاد گرفتن هستم . در راهروهای احتیاط گیر کرده ام و قدرت برون رفت از وضعیت حاضر را ندارم . من با همه ی روزهای عمرم کلی فرق کرده ام . گاهی مثل کافکا فکر می کنم به حشره ی بزرگی مبدل شده ام که حتی توان داد زدن را هم از دست داده . به خدای بالای سرم زیاد فکر نمی کنم . به همسایه های دور و برم هم فکر نمی کنم .اصلن این روزها فکر کردن هم از یاد برده ام . من الفبای حرف زدن از یادم دارد به کلی می رود . هر چه زور می زنم چیزی به یادم نمی آید . حتمن به معجزه ای نیاز دارم تا از این بن بست بیرون بیایم . به خوبی می دانم حتمن راه حل خاصی پیدا خواهم کرد . حتمن پیدا خواهم کرد ....

Googoosh - Saghf

2011-11-11T16:54:00.000Z

Others

2011-11-10T14:21:00.001Z

Between us - Peter Bradley Adams

2011-11-10T11:24:00.000Z

حادثه

2011-11-10T06:55:00.000Z

یکی از ماشین های پرنده ای که از آسمان نیمه تاریک جزیره می گذشت پروانه اش به شاخه های درخت سروی گیر کرد. ما دو نفر سراسیمه بیرون دویدیم . درخت سرو سر جایش ایستاده بود ولی پرنده ی آهنی کمی کج شده بود . ما رویای امروزمان نوشتن این حادثه خواهد بود .

Fog in the north sea

2011-11-10T06:36:00.002Z

Some fog and the sun in the north sea sky, were busy doing their main task, bridging a rainbow between the continental and the Island, and I was thinking of my own way with the pack I’d borrowed from the local’s, put on my back, didn’t mind my foot track backwards and was walking the path blithely yet slowly on

I’d almost arrived

Maggie Spock, well-known beer brewer and domestic partner to the owner of Dorchester Motel, was pushing barrels down towards the wine cellar, when her eldest son was busy on his flat tire and his dad was nervously struggling fire and his damp matchsticks, which so happily crushed one by one, as if mocking the old guy’s shaking hands and his frosted eyes

Till I pass the scenes to get by the doorway, an unexpected gust of wind blew all through my coat over the jersey I’d worn and made me shiver of the sudden cold shock,

We were almost into the tenth month and the eastern wind was sneaking within my exposed body

some cop’s bike leant against the yard’s wall caught my eyes for a while and reminded me of the other night’s story, a well known poet had committed suicide in the room number “6”

“Concede” odor of the 46-year old was fairly confused with the permanent life of the seashells’ and the nostalgia scenting up through me by the sea

As soon as the old guy’s match was at last lit up, I cautiously stepped into the temporary residence, emptied my backpack from notes and briefs, my book and pockets of smoke, brought the ash tray from the kitchen off to the small table and sat with Maggie who was pouring my glass now, and tensely narrating me of the “frozen” night:

“she would never get out of her room, you know, except for the toilet and some beer, I’d give her the tray and cook all her favorite dish on my own, can’t still believe it”

Maggie paused, stood by the window as though looking for something special outdoors and continued “we had never had such experience for all years hosting here, I’m in such a shock now, she hang herself , you should know”

“you did know it?” she asked again

Line had been engaged for thirty minutes now; the officer was talking to the headquarters; it took no more than a while really for a black hearse to arrive; two chilly crews got it off very quickly as if the poet’s book was supposed to be very quickly wrapped up, as soon as possible

They zipped the tarp, locked out the corpse within her share of darkness, and soon left…

Till the bed time, I had the ash tray full with fags, and the tray of 6 bottles on it, filled of beer to the brim, with heavy, violent, swollen and punctured foam covering the mix of poignant alcohol and vivid malt’s light

Written By: Hadi Khojinian

The newspaper Of Sky

2011-11-10T06:30:00.001Z

As I opened my hands, Marcia pealed the moon from a page of the sky and placed it between my palm and the curves of my fingers. With the purple napkin on the desk next to me, I dried my palm of the water drops that fell from the eyes of the moon, so that Marcia would not see what she had done. I saw how the wingless birds in the sky ripped through the clouds’ misty eyes to feast on the small pieces of bread that Marcia had picked from the table top to throw at them.

I could closely hear the sound of the sky being torn up, as if someone in a rage was ripping the large evening newspaper. The migrating birds were trying to hold onto flight, with webbed feet, and there was nothing anyone could do. After a half broken yawn, Marcia, who was sitting on Gustav’s beak, got up only to open her arms and caress my bird’s soft feathers.

The sky’s newspaper had no fresh news, except the recurrent news of murders, tortures and rapes. I wanted to put the half-read newspaper away; or, to be honest, I desired to shred it to pieces! Politeness prevented me from doing so that early in the morning. When Marcia looked into the ocean of my eyes, she was fully aware of what she had to do next. With her long nail, she scarred the evening newspaper from one corner to the other, pushing the passing birds towards the centre of the paper through printed words. This relieved me from the anxiety of the sky’s newspaper being pierced. The wingless birds passed effortlessly, drawing my attention to the end of a lifetimes amour between the moon and the sky, between the falling of the moon into a black hole on the right corner of the paper.

Written By : Hadi Khojinian

NUSCH, PAUL ELUARD, ROLAND PENROSE, MAN RAY, ADY FIDELIN. 1937

2011-11-10T06:21:00.001Z

مدرسه سینمایی ما دو نفر

2011-11-09T20:36:00.000Z

یکی از پرنده هایی که سوار ماشین فیات شده بود سرش را از پنجره در آورد و با صدای خوش آیندی اعلام کرد که پدرش چهار چرخه ی متحرکی خریده . با آرامش این روزهایم تبریک گفتم . پرنده در ماشین پدرش را باز کرد تا من هم سوار بشوم . تشکر کردم و گفتم که خیلی کار دارم . مشق هایم در کوله ام جا مانده و باید هر چه زودتر به خانه برگردم تا برای فردا صبح آماده بشوم . فردا امتحان دارم و اصلن دلم نمی خواهد خانم معلم سوزی از دست من ناراحت بشود . پرنده ی انگلیسی فهمیده سرش را تکان داد و من راهم را کشیدم و رفتم . البته این را هم بگویم که ته ی دلم کمی غمگین شدم که دعوت پرنده را رد کردم . خیلی دلم می خواست کمی با ماشین دور جزیره را دور بزنم ولی درس و مشقم چی می شد ؟ این روزها مثل هفت ساله ها شوق مدرسه و تکلیف های شبانه را دارم و لذتی را می برم که سالها بود از یادم رفته بود . همین امروز صبح کوین همکلاسی ام را از مدرسه انداختند بیرون . درسش را خوب نمی خواند و خانم معلم عذرش را خواست . البته همیشه سر کلاس با یوتیوب و موزیک ور می رفت و یادش می رفت تکلیف های مدرسه را به خوبی انجام بدهد . همین حالا که این ها را می نویسم ، هوا حسابی سرد شده و شب از راه رسیده . باید زودتر بخوابم تا بتوانم فردا صبح زود از خواب بیدار بشوم .فردا قرار است برنامه ی رفتن به جزیره ی بالایی را جور بکنیم . جمعه قرار است اولین فیلم کوتاه مدرسه ی سینمایی مان را درست بکنیم . ما خیلی درس می خوانیم . ما باید شاگرد اول بشویم تا بتوانیم بورسیه ی سال دو هزار و دوازده را ببریم . اگر برنده بشویم به سن خوزه ی امریکا خواهیم رفت . این را گفتم تا بدانید که چرا این همه درس و مشق داریم . شب خوبی داشته باشید

Others

2011-11-09T12:45:00.001Z

My Island

2011-11-09T07:25:00.000Z

The valley of light

2011-11-09T07:19:00.000Z

مربا ی تمشک روی میز

2011-11-08T20:21:00.000Z

One More Time - Richard Marx

2011-11-08T20:17:00.000Z

تمشک های روی میز

2011-11-08T20:13:00.001Z

یک روز بارانی گذشت و ما در لا به لای باد سخت و قطره های درشت آب آسمان ، بانویی را دیدیم که ملافه های خیس را از روی رخت خانه اش به تندی بر می داشت . بانوی قد بلند با موهای افشانی که دل ما دو نفر را به سادگی آب خوردن برد . ما تلاشی برای به دست گرفتن چتر نگرفتیم ( مگر ما دو نفر در این سالها از چتر هم استفاده هم کرده ایم ؟ ) ملافه های صورتی رنگ را باد تکان می داد و بر سر و صورت بانوی قد بلند می زد . طوری باد می وزید که صورت بانو در هم پیچیده شده بود و ما دو نفر حس کردیم زنی را در حال دید زدن هستیم که صورتش را باند پیچی کرده . بیشتر از این جایز ندانستیم که به کمک بانو ، نشتابیم . با ادب از او اجازه خواستیم تا ملافه ها را جمع کنیم . او به داخل خانه رفت تا شوفاز خانه را روشن کند . تا که خانه پر از گرمی بشود و ملافه های داخل شده از حیاط به خانه ، زودتر از خیسی در بیایند . در بیرون محشری از باد و توفان بر پا بود . ما دو نفر با عجله ملافه ها را به روی دست و شانه هایمان می انداختیم تا زودتر از شر باران و باد راحت شویم . برق خانه رفته بود . فانوس های شیشه ای ، دور تا دور خانه روشن شده بود . بانوی خانه ما را صدا می زد . ما همه ی ملافه ها را جمع کرده بودیم . روی میز دو ماگ قهوه با نان شیرینی و مربای تمشک بود . ما دو نفر عاشق مربای تمشک هستیم ( بانوی قد بلند از کجا می دانست ؟ ) خانه حسابی گرم شده بود . ملافه ها روی میز و شوفاژ و صندلی ها جا خوش کرده بودند . برای لحظه ای حس کردیم آدم های متشخص به روی صندلی ها جا خوش کرده اند . ولی خب آنها فقط ملافه های صورتی رنگ بودند . وقتی قهوه ی داغ را می نوشیدیم حسابی بی هیچ ترسی بانو را برانداز کردیم . اوه خدای من ! این زن چقدر زیبا بود . موهای بلندش را و سینه های برجسته اش و حتی کمر و ساق پایش ما را آرام می کرد ( باور کنید حس جنسی ما را تحریک نکرد ) مربای تمشک را به روی نان شیرینی می زدیم و آرام در دهانمان می جویدیم . خلاصه سرتان را به در نیاوریم ، امروز غروب ساعت خوشی در خانه ی بانوی قد بلند انگلیسی داشتیم . فکر کنم امشب هم مثل شب های قبل زودتر بخوابیم ، تا فردا راس ساعت چهار و چهل و پنج دقیقه ، از خواب بیدار شویم . باور کنید ندایی در دلمان می گوید فردا حتمن روز خوبی خواهد شد . شب خوشی داشته باشید ...

Bandar Pahlavi

2011-11-08T17:34:00.000Z

Patricia Kaas - Mon Mec a Moi

2011-11-08T15:55:00.000Z

Zac Brown Band - Whatever It Is (Video)

2011-11-08T07:08:00.000Z

Streets Have Eyes: French Girl, Placa Pi

2011-11-07T15:06:00.000Z

Streets Have Eyes: French Girl, Placa Pi

فرشته ي ارغواني

2011-11-06T20:19:00.000Z

Ayn Rand Mike Wallace Interview 1959 part 1

2011-11-06T19:42:00.000Z

شفق

2011-11-06T19:16:00.000Z

شفق

2011-11-06T08:24:00.000Z

برای این حرف می زنم که باید کلمات تازه ای را از درونم بیرون بیاورم تا کمی آرامتر از لحظه ی قبل تر شوم . برای این صبح زود بیدار می شوم که طلوع خورشید را ببینم . وقتی در چهار دیواری بودم ، هیچ وقت نتوانستم شفق را در چهار چوب دیدگانم ببینم . ماههای بسیاری ست که سحر بیدار می شوم . روی تخت دراز می کشم . پتوی ایرانی را به خودم می پیچم . بالشم را تازه از باد ، پرهای مرغابی می کنم . آرام چشم های سبزم را باز می کنم . پرده کرکره را نگاه می کنم که در تاریکی روشنی ، فاصله ی بیرون و درون را در اندازه های مستطیل شکل اندازه می گیرد . من این روزها سبک تر از قبل شده ام . حس کم کردن وزن درونم را به آرامی و روشنی درک می کنم . درخت سبز بلند همسایه را می ببینم که قامت بلندش را در عنبیه ی دیدگانم رخ می نمایاند . این روزهای کوتاه پاییز را دوست دارم . این روزهای برگ ریزان را از ته ی دلم ، سیر نگاه می کنم تا هیچ کاستی در دلم به وجود نیاید . این روزها حتی خدای خودم را سبک بال تر از قبل می ببینم . من در پاییز همیشه آرام می شوم . حس فارغ شدن از کودک درونم را دارم . من هر سال نوزاد خودم را شش ماهه به دنیا می آورم . سه ماه عمرش را با سن طی شده ام جبران می کنم . دیشب خواب می دیدم که سوار اسب پیری شده ام که طاقت حمل مرا ندارد . با شرم ساری از اسب پیاده شدم تا بیشتر از این خجالت نکشم . مرد پیری در کنار ساحل ایستاده بود . با دندان های افتاده اش دهانش را باز کرده بود تا از اینکه این قدر با اسب مهربان بوده ام تشکری کرده باشد . کمی آن ورتر خورشید با شدت تمام نور می پاشید . درخت های حاشیه ساحل با باد محلی ملایم برگ هایشان را تکان می دادند . حالا ساعت نه و یازده دقیقه شنبه ششم نوامبر ۲۰۱۱ است . باید به بارانی که تا چند ساعت دیگر می بارد نامه ای را برسانم .

KARI BREMNES Reise

2011-11-06T07:14:00.000Z

عكس ديگران

2011-11-05T19:46:00.001Z

نيمه شب است مارگريتا

2011-11-05T19:13:00.000Z

NOSTALGIA - YOUNG LOVE - Award Winning Romantic Short Film

2011-11-05T18:38:00.000Z

My photos

2011-11-05T17:21:00.001Z

Telephone Box

2011-11-05T17:07:00.001Z

Lisa G

2011-11-05T15:56:00.001Z

Train to Brussels

2011-11-05T15:47:00.000Z

I am in the cottage / I am a prisoner of a dumb and strange feeling without any hesitation / I feel prison , no way to run / I go to bath, fill bathtub, and dip to the water. when I come out it is me somebody new An old man comes out of the cottage, passes village and bridge and takes a train to Brussels Nobody checks my ticket Everybody cries for me Next station An old lady enters the cabin I ask her: Please Madam can you tell me Who am I? She takes a rose from her basket and tells me: Take it

and in Brussels Schuman station Give it to the first person you see She knows your Name and takes you home .... Written By : Hadi Khojinian July 2007